25 Νοε 2013

Video ΝΕΤ tv "στα άκρα" με τη Βίκυ Φλέσσα ο Τάκης Αλεξανδράκης

«Στα άκρα με τη Βίκυ Φλέσσα ο Μανώλης Παπαγρηγοράκης»

«Ο εμπνευσμένος Μανώλης Παπαγρηγοράκης συζητά με τη Βίκυ Φλέσσα για τη "Μύρτιδα" (όπως την ονόμασαν) τη νεαρή αθηναία θύμα του λοιμού του 5ου αιώνα, της οποίας το πρόσωπο αναπαραστάθηκε με τη συνδρομή πλήθους επιστημόνων από όλο τον κόσμο, για να φέρει τον θεατή "πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν"»

Ο κ. Μανώλης Παπαγρηγοράκης διέκρινε την αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός προσβάσιμου για άτομα με πρόβλημα ακοής και όρασης τμήματος της έκθεσης, το οποίο και δημιούργησε με τη συμβολή ομάδας ανθρώπων που αντιμετωπίζουν ανάλογο πρόβλημα αναπηρίας.

Στην ομάδα είχα τη χαρά να συμμετέχω ενεργά.

Επίσης ο κ. Μανώλης Παπαγρηγοράκης με τίμησε καλώντας με να μιλήσω για την προσβάσιμη για άτομα με πρόβλημα όρασης έκθεση της "Μύρτιδας" στην συγκεκριμένη εκπομπή όπως θα δείτε στο video

Ιστότοπος "Μύρτιδας"

Το ακόλουθο κείμενο το έγραψα την Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012 και έχει αναρτηθεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα κείμενα πολλών φίλων στον ιστότοπο της "Μύρτιδας".

Με κοιτούσε… δεν την έβλεπα. Ήθελε να μου μιλήσει… αλλά δε μπορούσε. Και ότι της έλεγα εκείνη δεν το άκουγε.

Κάτι θέλαμε και οι δυο… αλλά κάτι δε μπορούσαμε και οι δυο.

Είχε έρθει από το παρελθόν, μέσα από την έμπνευση του κ. Παπαγρηγοράκη. Συνδετικός μας κρίκος: ο μεστός και περιγραφικός λόγος της υπέροχης συντρόφου μου, η οποία μου περιέγραφε αναλυτικά όλα όσα μπορούσε με λόγια να μου μεταδώσει. Και ήταν πολλά! Αμέτρητα! Μέσα από την εξαιρετική της διάθεση να μου μεταφέρει όσες περισσότερες εικόνες μπορούσε!

Συνεπαρμένοι από όσα λαμβάναμε από την έκθεση, είχαμε απορροφηθεί σε μια άλλη διάσταση, "πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν".

Την αύρα του ενθουσιασμού μας παρακολουθούσε αθόρυβα το βλέμμα του εμπνευστή και δημιουργού της «Μύρτιδος»! Είχε ήδη γεννηθεί στη δημιουργική και αεικίνητη σκέψη του η ιδέα της προσαρμογής της έκθεσης σε προσβάσιμη, και για άτομα με πρόβλημα όρασης, μορφή.

Από εκείνη τη στιγμή αυτής της τυχαίας συνάντησης ξεκινήσαμε ως μέλη της ομάδας να δουλεύουμε πάνω σε κάθε σημείο της έκθεσης, διαμορφώνοντας την έτσι ώστε να είναι ευφικτή η αυτόνομη περιήγηση ενός προσώπου με πρόβλημα όρασης στους σταθμούς της.

Ανυπομονούσα να έρθει η μέρα που θα άγγιζα το πρόσωπο της «Μύρτιδας».

Άλλωστε, από την πρώτη μας επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας, ήθελα τόσο πολύ να μπορούσα, αγγίζοντάς το, να «δω» το πρόσωπο του παρελθόντος, το πρόσωπο που συνάντησε το σήμερα, μέσα από την επίπονη προσπάθεια όλων όσων ενεργοποίησε, με το πάθος του για την επιστήμη του και την αρχαιολογία, ο κ. Παπαγρηγοράκης!

Και η στιγμή έφτασε επιτέλους!

Θα μπορούσε να μην έφτανε ποτέ.

Τόσα γίνονται, αλλά όχι για όλους.

Το ζούμε, το βιώνουμε όλοι εμείς οι άνθρωποι με κάποια ειδική ανάγκη καθημερινά.

Δημιουργούνται πολλά στα οποία, για διάφορους λόγους, εμείς δεν έχουμε πρόσβαση.

Ούτε κανείς το σκέφτηκε, ούτε κανέναν απασχόλησε ή απασχολεί.

Μπορεί καν να μην περνά από το μυαλό τους ότι υπάρχουμε και εμείς.

Δεν ίσχυσε ούτε για μια στιγμή κάτι τέτοιο για τον κ. Παπαγρηγοράκη! Το πάθος του και εδώ ενεργοποιήθηκε στο έπακρο.

Η ανυπομονησία κορυφωνόταν καθώς πλησιάζαμε προσκεκλημένοι του κ. Παπαγρηγοράκη την πόλη του Βόλου, η οποία είχε την τύχη να χαρίσει στα άτομα με πρόβλημα όρασης και πρόβλημα ακοής την ειδικά διαμορφωμένη πλέον έκθεση της «Μύρτιδος»!

Αγγιζα το πρόσωπο της και βρισκόμουν επιτέλους, ακριβώς, «πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν»!

Ήταν πραγματικά συγκλονιστικό!

Λάμβανα με το δικό μου τρόπο, με τις άκρες των δακτύλων μου, την απεικόνιση του παρελθόντος, με το «βλέμμα» σε ένα ελπιδοφόρο μέλλον!

Ακολουθεί το κείμενο που έγραψα μετά την εμπειρία της ξενάγησής μου στην προσβάσιμη για άτομα με πρόβλημα όρασης έκθεση της "Μύρτιδας".

Συμμετείχα στην ομάδα των ατόμων με πρόβλημα όρασης που υπό την αιγίδα του Φάρου τυφλών της ελλάδας συνεργάστηκε με τον επικουρο καθηγητη ορθοδοντικης του πανεπιστημιου Αθηνων κ. Μανώλη Παπαγρηγοράκη για την υλοποίηση της έμπνευσής του, για τη δημιουργία της προσβάσιμης έκθεσης της "Μύρτιδας".

Ο κ. Μανώλης Παπαγρηγοράκης με συνεχή και αδιάκοπη εργασία, με διαρκείς συνεργασίες επί 15ετίας, κατάφερε να δημιουργήσει το αναπλασμένο προσωπο της "Μύρτιδας", ενός θύματος του λοιμού της Αθηνας του πέμπτου αιώνα.

Με την ανάλυση του D.N.A. αποκαλύφθηκε και η αιτία του λοιμού, το μικρόβιο τις σαλμονέλας enterika.

Μεγάλη ικανοποίηση και ιδιαίτερος ενθουσιασμός με κυριευσε κατά την ξενάγηση μου από τον κ. Παπαγρηγοράκη  για πρώτη φορά στην ολοκληρωμένη εκδοχή τις προσβάσιμης για άτομα με πρόβλημα όρασης έκθεσης στο μουσείο κεραμοποιιας Τσαλαπάτα του πολιτιστικού οργανισμού τις τράπεζας Πειραιώς στο Βόλο!

Πραγματι μια προσβάσιμη έκθεση, αυτό για το οποίο εργαζόμασταν ως ομάδα!

Ένα άτομο με πρόβλημα όρασης σαν εμένα να μπορεί  να ταξιδέψει στην ιστορία της Μύρτιδος μέσα από την ηχητική περιγραφή, τη σχεδόν αυτόνομη περιπλάνηση στο χωρο, με τη βοήθεια επιδαπέδιων σημάνσεων, τις επεξηγήσεις των εκθεμάτων σε γραφή τυφλών braille και το πιο σημαντικό, τη δυνατότητα να αγγίξω το αρχικό  πρόπλασμα του κρανίου.

3 από τις 24 ενδιάμεσες στάσεις επεξεργασίας και βέβαια, την ψηλάφιση του αντιγράφου τις προτομής τις "Μύρτιδας" στο τελικό στάδιο.

Ήταν η στιγμή της δικαίωσης μιας  ομαδικής πολύμηνης εργασίας, που μέσα από διάφορες δυσκολίες οδήγησε στην κατά το δυνατό καλύτερη από πλευράς πρόσβασης εκδοχή της έκθεσης!

Ειναι πολύ σημαντικό που ένας πρωτοπόρος και εμπνευσμένος επιστήμονας, σκέφτηκε να κάνει προσβάσιμη την έκθεση!

Μακάρι το παράδειγμα του κ. Παπαγρηγοράκη να ακολουθήσουν και άλλοι, ετσι ώστε η προσβασιμότητα σε χώρους τέχνης, ιστορίας, πολιτισμού, να ετοιμάζονται ταυτόχρονα, χωρίς διακρίσεις, για ολους!

Έως τώρα μόνο το μουσείο αφής του Φάρου τυφλών της ελλάδας δίνει τη δυνατότητα σε εμάς να αντιληφθούμε με την αφή πολλά από τα μεγάλα έργα τέχνης και τα μνημεία της ιστορίας μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου